Adopt a cat

If you are interested in adopting a cat, you can contact us anytime by the contact form on this website or through Facebook (allehadoc).

Read More

Adopt a dog

If you are interested in adopting a dog, you can contact us anytime through the contact form on this website or through Facebook (Alle Hadoc)

Read More

Hadoc

Hadoc means: 'Hulp Aan Dieren Op Curacao' (Help Animals Directly on Curacao), and it was founded on June 1, 2013.

Our work

We mainly help cats, but we are open for all kind of animals that have no other place to go. Hadoc is a non-profit organisation.

Donations

We don't receive subsidy. We are grateful for every donation we receive, so please help us.

Our motto

Be the change you want to see in the world!

Toetie 0

Er kwamen meldingen binnen over een hond bij Veeris met een misvormde poot. Telkens als ik ging kijken zag ik haar niet. Na drie maanden en vele mislukte zoekpogingen had ze eindelijk een plekje gevonden waar ze elke dag kwam liggen en waar een lieve dame voer en water voor haar neerzette.
Ze liet zich niet benaderen, en zodra je in de buurt van de auto kwam waar ze onder lag rende ze weg op haar drie goede poten. We hebben haar toen 's morgens vroeg slaappillen gegeven en toen ze eenmaal sliep kwam ik om haar op te halen. 
Tenminste, dat was de theorie.

 

Toetie 1

Nu de praktijk:
Ik kom aanrijden, ze hoort mijn auto en tilt haar versufte kop op. Ik stap uit en ze kruipt onder de auto vandaan en rent weg op drie dronkemanspoten. Ze kon nog flink vaart maken, en na een kort achtervolging besloot ik het op te geven om haar niet in gevaar te brengen. Ze zou immers de straat op kunnen rennen met fatale gevolgen. 
Ze heeft ergens in de struiken haar roes uitgeslapen, en kwam na een paar dagen weer gewoon bij die mevrouw om onder haar auto te slapen. 
Op een dag was haar auto kapot en kwam ze met een andere auto, een klein Matizje. Tripod, zoals de mevrouw haar had genoemd, kroop toch weer onder de auto, en toen was het mijn beurt. Want: deze auto is een stuk lager dan de andere, waardoor Tripod klem kwam te zitten. Om een actie van alsnog 3 uren even kort samen te vatten: we hebben de zijkanten en de achterkant van de auto gebarricadeerd, aan de voorkant een bench gezet, en nadat we de auto hadden opgekrikt kon de hond nog maar 1 kant op, en dat was de bench in. 
Ik ben gelijk met haar naar de dierenarts gegaan om eens goed naar die poot te laten kijken. Daar was niet veel meer aan te doen, zodat we besloten de poot te laten amputeren. Ze mocht bij mij in de tuin blijven en kreeg een eigen kennel waar ze koel en droog kon liggen. Nadat ze hersteld was en de amputatiewond mooi genezen moest ze nog even gesteriliseerd worden, en dan kon ze daarna weer terug naar haar plekje op straat. Ze was immers geen mensen gewend en gromde zodra je in haar buurt kwam. Ook wilde ze absoluut niet aangeraakt worden. Dan kon ze maar beter weer haar vrijheid terugkrijgen, met het voer dat de dame haar zou blijven geven.
 
 
Toetie 3
Echter: bij de sterilisatie bleek dat ze karpatenziekte had, en minimaal drie weken dagelijks medicijnen moest krijgen. Dus dan nog maar een paar weken langer in mijn tuin blijven wonen. 
Als ik de deur van de kennel open zette en een paar pasjes opzij deed dan rende ze heel snel langs me de tuin in. 's Nachts had ik haar liever in de kennel, en als ik dan de tuin inliep en ze zag me aankomen dan rende ze de kennel weer in, en kroop ze in de bench die in de kennel stond. Dan zette ik eten in de kennel en dat at ze op als ik weg was. Ik negeerde haar helemaal, want ik had niet het idee dat ik wat met haar kon bereiken. 
Op een morgen kwam ik de kennel weer in en hoorde ik een geklop. He! Is dat haar staart? Ja, inderdaad, ze ligt te kwispelen. Ik praatte wat tegen haar en ze ging nog harder kwispelen. Toen heb ik een blik voer gepakt, en een handje voer om de hoek van de bench gehouden. Hopelijk bijt ze mijn vingers er niet af. Nee, gelukkig, ze likte alleen het voer eraf. 
Vanaf dat moment ging het heel snel. Binnen een paar dagen had ze al haar vertrouwen aan mij gegeven. Ik mocht haar aaien, ze at uit mijn hand, en als ze me binnen zag komen kwam ze kwispelend op me af. 
Tja, dan is het een beetje jammer om haar weer op straat te zetten, dus mocht ze blijven. 
Ze woont nu al weer ruim 2 jaar bij me en redt zich uitstekend op haar drie poten. Ze is ook goed met de andere honden en kan nog heel wat jaren van het leven genieten. 

Stories

Our Sponsors